Dranouter ...

Woensdag, mijn laatste werkdag en 's avonds de voorbereiding, want op donderdagmorgen vertrokken we al richting Dranouter. Aangekomen iets na de middag, prachtig weer, de tent opgezet, BBQ gegeten en richting festivalterrein voor het donderdagavondprogramma. Heel plezant en Fiddler's Green was toch wel een heel leuke band. En gelukkig bestaat er nog zoiets als een feesttent, onweer, regen er was even geen doorkomen aan. Waren we gelukkig dat we droge tenten terugvonden op de camping ...
Op vrijdag viel het reuze mee, ok, miezerig weer, maar plezant was het wel. We bezochten heel wat minder bekende artiesten en hebben de avond afgerond met Eva De Roovere, Värttinä en Tori Amos.
Zaterdag begon met een regenbui, help ... Maar gelukkig klaart het min of meer op. Een ferme pletsbui komt vanzelfssprekend regelmatig langs, maar kom, de tent blijft droog, we hebben niet te klagen. Een echte verrassing is Uiscedwr, echt super leuk en wat een enthousiasme! 's Avonds voor het slapen vanzelfssprekend Suzanne Vega en nog een stukje meegepikt van Ozark Henry.
Op zondagmorgen sloeg de twijfel toe, blijven we tot morgen of breken we de tent op en vertrekken we vanavond al? Na Laïs hebben we de tent opgebroken, alles in de auto geladen, de beslissing was gevallen. Wisten we veel dat het keihard ging beginnen gieten en dat het een huzarenstukje ging worden om te kunnen vertrekken ...
Boudewijn De Groot, Loreena McKennit (super, zeker als je zo goed als op de eerste rij staat ;-)) en na enige twijfel bij de start van Arsenal richting parking vertrokken.

Uiteindelijk bleken we vast te zitten in het slijk (regen, regen, regen, ...), hebben we elkaar geholpen om auto's los te krijgen en zijn we er zelf iets na 2u weggeraakt (bijna 4 uur later), met de hulp van een traktor om ons los te slepen ...

Het was een super leuk en plezant weekend, met enkele leuke ontdekkingen en ondertussen kunnen we al kostelijk lachen met de afsluiter ;-) Voor de enkele geslaagde (of bijna geslaagde) foto's klik hier.

Ondertussen duimen we voor onze Stof, die er zich gelukkig niet veel van aantrekt en hopen we dat hij toch van zijn verjaardag geniet!

Een feestweekend ...

Het blijft bovenaan staan :-). Vrijdagavond hadden we namelijk ons Fair tred feestje, centjes inzamelen voor onze tocht eind augustus en het was een succes!

Op zaterdag ook feest, even uitbundig, maar toch wel anders. Een ferme wandeling door 'tstad, de toren beklimmen (513 treden!) en daarna genieten van het prachtige uitzicht.

Het was plezant en zeker de moeite waard.

On y va

Hier zijn we weer, ik hoor het velen al denken, het werd tijd. Ik weet het ...

Een goed excuus, de trailwaker moet gewoon bovenaan blijven staan :-) En we zijn op weg naar de helft van ons in te zamelen bedrag, ga maar eens een kijkje nemen en wie weet heb jij er nog niet aan gedacht om ons en vooral Oxfam een duwtje te geven?
Ondertussen ben ik met vanalles bezig, werken, aan vakantie denken, de laatste vergaderingen voor het verlof, broeden op een puntje voor de gemeenteraad (het is er bijna, later dus meer), ...
Vanalles dus en daardoor ook soms geen zin / tijd om hier iets neer te poten.

Maar vandaag is er inspiratie en zin om iets te schrijven. Heel erg lang geleden ben ik gestart in een boek dat ik nog steeds een goed boek vind. Het heeft heel wat tijd in beslag genomen, maar geluidloos is eindelijk uitgelezen. Deels onder druk, want er lag vorige week een ander boek te wachten en dat was een echte sleper, het is al uit. Het huis van de moskee van Kader Abdolah, aangenaam om te lezen, een aanrader en duizend en een boodschappen heb ik zo de indruk.

Gisteren zijn we trouwens naar het vuurwerk gaan kijken. Ik weet het, we schieten hopen euro's de lucht in, die misschien voor veel betere dingen kunnen worden gebruikt, maar het is en blijft toch iets fascinerend mooi!

Een beetje hulp?

We'll walk 500 miles..and we'll walk 500 more.

De meezingers zijn alvast uit het hoofd geleerd en de stapschoenen zijn onder het stof gehaald. Ze zullen nog van pas komen, want wij (Evelien, Bert, Anke en Bart) van het Animo-team hebben besloten de uitdaging van Oxfam Trailwalker aan te gaan.

Oxfam Trailwalker is een unieke teamuitdaging om armoede en onrecht uit de wereld te helpen. Het is een wandeltocht van 100 km lang doorheen de Hoge Venen, die afgelegd wordt door teams van vier personen in maximum 30 uur, ten voordele van projecten van Oxfam-Solidariteit in het Zuiden en in het Noorden.

Wij zijn alvast bereid het beste van onszelf te geven voor solidariteit met het Zuiden, de stramme spieren en de pijnlijke voeten nemen we er graag bij.

Maar helaas bestrijd je onrecht en armoede niet met stappen alleen.

Daarom trekken we onze stoute schoenen aan en vragen we ook om jouw hulp.
Een kleine bijdrage is vaak al een heuse wereld van verschil. Wist je trouwens dat voor amper 50 euro 100 arbeidsters in Cambodja een training krijgen over hun rechten op de werkvloer ? Of dat 30 euro al voldoende is om twee hygiënische kits te kopen voor de vluchtelingen in Soedan ?

Steunen kan via onze Animo-teamwebsite, die je hier terugvindt
Elke gift van 30 euro of meer is trouwens fiscaal aftrekbaar.

Help ons helpen, het Zuiden vaart er wel bij…

Onze voeten daarentegen…

curieus ... ?

Jaja, de excuses tellen niet meer ... het is gewoon niet altijd evident om de blog up to date te houden. Momenteel ontbreekt het me absoluut aan schrijfinspiratie, absoluut, helemaal niks, het lukt gewoon niet meer ... De voorbije weken vanalles gedaan en te doen, een aantal vergaderingen, terug de tijd aan het vinden en zoeken om weer meer te gaan zwemmen, re-animo weekend in Hodister, de Franse les is afgelopen (de resultaten heb ik nog niet kunnen ophalen, wegen te druk op de avond van de proclamatie en er dus niet geraakt), er even tussenuit (oef, ja het deed ongelooflijk goed en deugd), de activiteit van de werkgroep middelenbeleid in het jeugdhuis, ... Veel veel veel, maar schrijfinspiratie, zin, tijd, goesting zit dus op een heel laag pitje ...